CHOWA ZOUTLEEUW

CHOWA ZOUTLEEUW

donderdag 23 februari 2012

Japanse bonsaikunst

Bjorn Bjorholm, oud leerling van de Japanse bonsai meester Keiichi Fujikawa, maakte een schitterende reeks "The Bonsai Art of Japan".

Bjorn had het geluk een aantal jaren in Japan te verblijven. Hij maakte dankbaar gebruik om zijn kennis bij te schaven op de kwekerij van de heer Fujikawa, Fujikawa Kouka-en.


The Bonsai Art of Japan - deel 1  The Bonsai Art of Japan - deel 2 


Inhoud:
- Profiel van Fujikawa Kouka-en



Inhoud:
- Snoeien Eleagnus
- Snoeien Acer palmatum
- Dagtrip naar Kyoto
The Bonsai Art of Japan - deel 3  The Bonsai Art of Japan - deel 4

Inhoud:
- Shimpaku jeneverbes klaarmaken voor 
   Kokufu-ten
- Zomersnoei Cryptomeria 
Inhoud:
- Zomeronderhoud Hinoki Cypres
- Interview Bjorn Bjorholm
The Bonsai Art of Japan - deel 5 The Bonsai Art of Japan - deel 6

Inhoud:
- Verfijnen 'Kifu' Shimpaku jeneverbes
- Onderhoudstips Jasminum multiflorum

Inhoud:
- Shohin bonsai

The Bonsai Art of Japan - deel 7 The Bonsai Art of Japan - deel 8

Inhoud:
- Snoeitechnieken Japanse rode- en 
  zwarte den

Inhoud:
- Opfrissen Cypres in Klompstijl

The Bonsai Art of Japan - deel 9 The Bonsai Art of Japan - deel 10

Inhoud:
- Bedraden Sekka Hinoki
- Uitstap naar Kiyomizu-dera

Inhoud:
- Bedraden
- Verzorging Pinus parviflora
The Bonsai Art of Japan - deel 11 The Bonsai Art of Japan - deel 12

Inhoud:
- Interview met Naoki Maeoka
- Vormen 'bunjingi' Shimpaku jeneverbes

Inhoud:
- Bonsai en pot
- Opfrissen Pinus parviflora




woensdag 22 februari 2012

Kleine naalden bij Pinus sylvestris


Fotograaf onbekend

Dennen kun je verdelen in drie groepen:
  • groep 1: dennen die heel moeilijk nieuwe groei ontwikkelen op oud hout zoals bv. Pinus parviflora;
  • groep 2: dennen die beter in staat zijn om nieuwe knoppen te vormen op oud hout zoals bv. Pinus sylvestris;
  • groep 3: dennen die vrij gemakkelijk nieuwe knoppen vormen op oud hout zoals bv. Pinus thunbergii. 
Kleine naalden verkrijg je niet zo maar. Ze zijn het eindresultaat van een jarenlange cyclus. Je in het begin toespitsen op het verkrijgen van kleine naalden (wat overigens perfect zou kunnen) zou ten koste gaan van de stam- en takontwikkeling. 


© Will Heath
Bonsai van Enrico Savini

Het is dus belangrijk om zoveel mogelijk kleine vertakkingen te verkrijgen. Kleine vertakkingen betekenen namelijk meer knoppen en naalden. Hoe meer knoppen en naalden er zich ontwikkelen hoe kleiner de naalden zullen worden.
Naast het nodige snoei- en nijpwerk dien je ook rekening te houden met een aantal andere, niet minder belangrijke, factoren:
  • standplaats: zeer zonnig;
  • watergift: zo weinig mogelijk;
  • bemesting: hoe armer hoe beter;
  • grondmengsel: zeer arm en luchtig (toevoeging van zand).


Snoei- en nijpwerk

Volgens Dan Barton, die deze techniek bestudeerde, zijn drie basishandelingen van belang:
  • wegnemen van de (eind)knoppen;
  • nijpen van de kaarsen;
  • wegsnoeien nieuwe groei.
1. Wegnemen van de (eind)knoppen.
Dit doe je het best in de winter, enkele weken voor de knoppen gaan uitlopen. Afhankelijk van het ontwikkelingsstadium van de boom doe je dit alleen bij de eindknoppen of eventueel ook bij de zijknoppen. Het gevolg is een minimale groei.

2. Nijpen van de kaarsen.
Opgelet dat je de kaarsen op het juiste moment nijpt dwz wanneer ze hun volle lengte bereikt hebben en de naalden zich gevormd hebben. Het doel van deze handeling is het verkrijgen van een dichter naalddek (zie eerste foto). Afhankelijk van de groeikracht van het te behandelen deel van de boom worden de kaarsen voor 2/3 tot helemaal weggenomen.

3. Wegsnoeien nieuwe groei.
Dit werk gebeurt in de zomer (augustus).
Nieuwe twijgjes, te herkennen aan de frisgroene kleur, worden gedeeltelijk of geheel weggenomen. Het gevolg is knopgroei op driejarig hout.

Opgelet !

  •  Voor een bonsai zijn dit zeer zware ingrepen. Doe ze dus enkel op gezonde bomen en niet elk jaar. Geef de boom de kans om terug op kracht te komen.
  • Observeer je boom goed en pas niet lukraak elke handeling in één keer over de ganse plant toe. Het sterkst groeit een bonsai in de top en aan de uiteinde van de takken. Bewaar dus het evenwicht binnen de boom en bij de onderste takken.
  • Om het uiteindelijk doel te bereiken, verfijnen vertakking en verkleinen naaldgroei, moet je minstens op zes jaar rekenen.


© Aido Bonsai
Bonsai van Jean Hoarau


Bron: Peter Adams/Marc De Beule

dinsdag 21 februari 2012

Bonsai trainen in volle grond

Eens wat anders.

Onderstaande video toont Joshs bonsaituin. Niet zo speciaal hoor ik je al denken ware het niet dat Josh zijn bonsai traint in volle grond alvorens ze in een bonsai pot te plaatsen.






Passie voor bonsai potten

Oude bonsai potten uit de collectie van de heer Ic-Su

De verzameling bonsai potten van de heer Ic-Su uit Taiwan mag gerekend worden tot één van de mooiste ter wereld.

De ware geest begrijpen van de Chinese cultuur is voor ons Europeanen niet zo eenvoudig. Chinese kunst wordt wereldwijd gewaardeerd en verzameld, maar de boodschap die de Chinese kunstenaar wil overmaken wordt zelden begrepen. Dit is enkel mogelijk als je de geschiedenis en gewoontes van het Chinese volk kent.

Reeds eeuwen leven de Chinezen in moeilijke omstandigheden. Kunst was en is een manier om het hoofd te bieden aan deze levensomstandigheden. Eén van deze kunstvormen is het pottenbakken.


De versieringen op de eeuwenoude potten verwijzen steeds naar het geloof of volksgeloof. De echte en imaginaire wereld worden uitgedrukt in tekens en symbolen. Een eerbetoon naar de natuur vind je op potten die afbeeldingen van landschappen weergeven.




Bovenstaande pot uit de collectie van de heer Ic-Su is een getuigenis uit die tijd. Het schilderij op de ongeglazuurde pot is aangebracht zonder gebruik van een sjabloon, schetsmatig met snelle borstelstreken.
Deze pot werd gemaakt tijdens de Qing-dynastie (1644-1911).

Andere meesterwerken:

Prunus in bloei  -  Ming Periode - 1368/11 na Christus

De gebruikte patina geeft een haast doorschijnende waterachtige kwaliteit aan de klei.


Het schilderij op de pot geeft een eerbetoon aan de chrysant. De chrysant (chu) is een herfstbloem en staat daarom symbool voor een lange levensduur.

Pot in rode klei, goudgeel geschilderd, Ming Periode - 1368/43 na Christus
_____________________________________________________________

Yixing zisha fabriek - Qing Periode - 1644-1911 AD
_________________________________________________________________


Oude bonsai potten uit de collectie van Pius Notter

Pius Notter voorstellen is overbodig. Zijn bonsaicollectie en tuinen zijn meer dan bekend. Wat minder geweten is, is zijn verzameling antieke bonsaipotten. 


Onderstaande pot is ongeveer 150 jaar oud. hij is versierd met reliëfachtige illustraties van planten en dieren. De pot is deels geglazuurd en meet 30 cm x 30 cm x 20 cm.
De brede delen van de achthoekige pot zijn versierd met planten terwijl op de vier smalle delen vleermuizen afgebeeld zijn. In China staat de vleermuis voor geluk.






Kantonese potten staan bekend om hun blauwe en groene glazuren. Bijna 90% van deze potten worden versierd met bloemen en planten.




Aan de voorzijde van de pot staan vijf filosofen of hoogwaardigheidsbekleders. Drie van hen spelen op een tafel met de dobbelstenen. Op de zij- en achterkant staan bloemen en vlinders afgebeeld.




Ook bovenstaande pot vertoont alle kenmerken afkomstig te zijn uit een Kantonese pottenbakkerij: het lichaam van de pot is ongeglazuurd, de fotolijstjes, randen en motieven zijn bedekt met een glanzende metallic glazuur dat met een borstel aangebracht is.
De leeftijd van de pot bedraagt ongeveer 150-180 jaar.

Andere voorbeelden






Bron: Bonsai Art
Foto's: Ic-Su en Pius Notter

donderdag 9 februari 2012

De Zen tuin van Ryoan-ji

Ryoan-ji is een boedhistische tempel in Kioto, Japan.




© Corey Ducklow
De tempel is vooral beroemd vanwege zijn Japanse steentuin, een mooi voorbeeld van de Karesansu-stijl.
De ontwerper van de tuin is onbekend. Wel is geweten dat de tempel één van de eerste is die een Zen tuin bezat.


De eerste tempel dateert uit 983.
In 1486 werd na de brand in Kioto de tempel heropgebouwd en werd een Zen tuin toegevoegd om de monniken een plaats te bieden voor meditatie.


De tuin meet 10 m bij 30 m en bevat 15 gevormde rotsen, die uit een zee van witte kiezel oprijzen. In de boedhistische wereld verwijst het aantal 15 naar volledigheid. Vanuit welk standpunt je ook naar de tuin kijkt, er zijn maar steeds 14 stenen tegelijk te zien. Er wordt gezegd dat alleen wanneer je spirituele verlichting bereikt als gevolg van diepe Zen-meditatie, je de laatste onzichtbare steen kunt zien.


De eenvoud van de tuin staat in schril contrast met de traditionele rijkelijke tuinen van de welstellenden uit de 15de eeuw.





© Frantisek Staud
www.phototravels.net



Symboliek


Samen met de oorsprong is ook de symboliek van de tuin onduidelijk. Sommigen geloven dat het een verwijzing is naar een tijger met zijn jongen in een vijver. Anderen denken dan weer aan eilandengroepen in de oceaan of beweren dat de tuin een abstract begrip als oneindigheid vertegenwoordigt.

Wel kunnen we zeggen dat in de traditionele filosofie de stenen in een Zen tuin staan voor de rotsen en de bergen, planten en zeedieren. Tevens verwijzen ze naar de onsterfelijkheid.
De geharkte korrels van wit zand verwijzen naar de oceaan.



zondag 5 februari 2012

Goshin



Mijn favoriete groepsbeplanting is en blijft de Goshin van John Y. Nakka.

Goshin (Japans=beschermer van de geest) is een bos van elf Foemina jeneverbessen. Naka schonk het bos in 1984 aan de 'National Bonsai  Foundation' . Elke boom vertegenwoordigt één van zijn kleinkinderen.

In 1948 vormde John Nakka met twee Foemina jeneverbessen een 'twee-boom-stijl'-compositie van gelijke hoogte. Dit ontwerp zou de basis worden voor zijn latere groepsbeplanting.

Tijdens een demonstratie in 1953 vormde hij met een Foemina jeneverbes een boom in recht opgaande stijl. Tevens verkreeg hij een langere boom (de latere hoogste boom van de Gosin) die na herplanting in volle grond in 1960 klaar was als bonsai.

In 1964 vindt de eerste basisvorming van de Goshin plaatst. Naka ontwerpt een bosbeplanting met de eerder vernoemde bomen met als inspiratiebron een bos van Cryptomeria japonica in de buurt van een heiligdom ergens in Japan.
Vrij snel voegt hij er nog drie bomen aan toe om een zeven-bos bonsai te verkrijgen.

© NABF
Goshin in 1968

Het toeval wil dat Naka op dat ogenblik grootvader was van zeven kleinkinderen. Op aandringen van collega bonsai kunstenaars noemt hij zijn schepping Goshin in verwijzing naar het Japanse heiligdom dat aan de basis lag van het ontwerp.

In 1973, Naka had toen elf kleinkinderen, was het bos uitgebreid tot 11 bomen en zag het eruit zoals nu nog steeds gepresenteerd wordt.

In maart 1984 wordt de Goshin tentoongesteld op de 'Philadelphia Flower Show'. Tijdens de massaal bezochte tentoonstelling, liefst 250 000 bezoekers, schenkt John Naka zijn groepsbeplanting aan de 'National Bonsai  Foundation'  waarvan hijzelf, in 1976, medeoprichter was. Vervolgens krijgt de Goshin,  samen met het borstbeeld van John Naka, een ereplaats in het nieuwe Noord-Amerikaanse paviljoen (naar hem vernoemd) van het Nationale Bonsai & Penjing Museum in Washington.

Naka ontwerpt nog een Goshin Twee. In 2004 overlijdt hij. Een gerenomeerd Frans bonsaitijdschrift schreef:"John Naka is gegaan. Een fluistering van verbazing wandelt tussen de takken van Goshin".

© National Bonsai Foundation


Andere bomen van John Naka

© International Bonsai, 1988 nr. 4/p. 26
Montezuma Cypress


Punica Granatum


Andere groepsbeplantingen





Fotografen niet bekend

vrijdag 3 februari 2012

De oudste bomen op aarde

Terwijl het buiten -9°C vriest en de winter een ideaal moment is om aan dood hout te werken is het best aangenaam om eens weg te dromen naar het warme Californië en ideeën op te doen voor we de Dremel pakken.


© Suiseki Art


De oudste levende boom op dit moment is de 'Great Basin Bristlecone Pine' die groeit in de White Mountains van Oost-Californië tussen de 2743 m en 3505 m hoogte. Deze boom, die meer dan 4800 jaar oud is, staat er vandaag nog altijd. Krachtiger dan ooit. Mas Nakajima en Janet Roth maakten een prachtige fotoreportage in de hoge bergen van Oost-Californië, Nevada en Utah.


Hoe het komt dat deze bomen zo oud worden weet niemand. Een reden kan zijn dat ze zeer solitair leven. Bovendien groeien ze op een rotsachtige, kalkrijke bodem in een droog, koud klimaat waar het groeiseizoen zeer kort is en waar ze volledig over het weinige water kunnen beschikken. De levensomstandigheden brengen ook met zich mee dat er zeer weinig insecten en schimmels aanwezig zijn waardoor de kans op ziektes natuurlijk kleiner is.





© Suiseki Art
De foto toont de wortelvoet van de boom hierboven afgebeeld.

Bekijk hier de volledige fotoreportage.