CHOWA ZOUTLEEUW

CHOWA ZOUTLEEUW

zondag 30 december 2012

Een uitdaging deze Juniperus (3)

Het voorbeeld van Jonas Dupuich indachtig vangen we de derde stap in ons project aan. Verdere opkuis van de boom is nodig en ook het overtollige loof dient nog verwijderd te worden.


Met krijt duidt Dirk aan waar er gefreesd zal worden. Ongeveer 50% van de tak moet weg.




Met de Terrier voert Dirk het grove werk uit. Daarna wordt met een ronde boor de gleuf op de gewenste "diepte" gebracht.



De gleuf wordt opgevuld met aluminium draad van 6mm, 3mm en 2mm en gefixeerd. Daarna brengt Dirk een dikke, stevig laag raffia aan.




De tak rechts, die later zal verdwijnen, wordt voorlopig als reserve behouden.


Nadat een spandraad bevestigd is wordt overgegaan tot een eerste voorzichtige buiging. Het is opmerkelijk hoe flexibel de eerst zo stugge tak geworden is. 
Elke dag zal de tak een stukje verder gebogen worden tot deze uiteindelijk op de plaats komt die we willen. Wordt vervolgd ...

Relaterend artikel : "Een uitdaging deze Juniperus (2)"


vrijdag 28 december 2012

Een uitdaging deze Juniperus (2)



Alvorens over te gaan tot het buigen van de toptak ben ik eerst op zoek gegaan naar wat back-up info omdat ik deze techniek nog niet heb toegepast. Een bruikbaar artikel in deze was "Big bend" van Jonas Dupuich. Zijn relaas:

Wat doe je met een tak die de verkeerde richting uitgroeit ? Buig hem. Om Jeneverbestakken van meer dan 2" te buigen is het noodzakelijk om de tak eerst uit te hollen. Sinds Kimura deze techniek voor het eerst toepaste is het nu een wereldwijd verspreide handeling geworden die vaak door bonsaimeesters wordt toegepast. Wanneer de techniek goed uitgevoerd wordt is het een handig hulpmiddel om extreme buigingen tot een goed einde te brengen.


Het uithollen van de tak gebeurt het best met fijne , cirkelvormige zaagbla- den. De truc bestaat erin de tak zoveel mogelijk uit te hollen zonder de cambiumlaag aan de andere kant van de tak te beschadigen. Het uitgeholde deel wordt opgevuld met aluminiumdraad zodat de tak zijn vorm blijft behouden bij het buigen immers kan het resultaat anders afgeplatte of gebroken takken opleveren.


Na het opvullen van de tak met aluminiumdraad wordt deze stevig ingepakt met raffia. Zorg ervoor dat je zo weinig mogelijk knopen in de raffia legt omdat dit in een later stadium voor extra drukpunten kan zorgen.


Dikke koperdraden worden aangebracht op de buitenzijde van de bocht. Deze draden zullen helpen om de tak ongeschonden te kunnen buigen en op zijn plaats te houden.


Vervolgens worden de versterkingsdraden vast gezet met fijnere draad. Dan wordt er een tweede laag raffia aangebracht en tot buigen over gegaan worden.

donderdag 27 december 2012

Crataegus monogyna: van yamadori tot bonsai

Dit artikel wil ik meegeven omdat het de basis zal vormen van een project dat ik zelf wil uitwerken met een bijna gelijkaardige boom.

Harry Harrington schrijft:



Deze meidoorn vond ik in de late zomer van 2002, tijdens een wandeling op zoek naar bruikbaar bonsaimateriaal. Bij het zoeken dient er altijd gelet te worden welke planten het in zich hebben om tot bonsai omgevormd te worden.
Bij loofbomen is de stam boven alles bepalend. Zoek stammen met een goede beweging, een aardig patina en een aanvaardbare stamdikte.
Vaak, maar daarom niet altijd, zullen de takken in het wild gevormd verwijderd moeten worden omdat ze op de verkeerde plaats staan, te dik zijn, ...
Een veel voorkomende fout die je ziet bij beginnende "yamadoriverzamelaars" is het ontbreken van laag geplaatste takken bij verzameld materiaal. Zeker bij de meidoorn vormt dit vaak een probleem.
Tot slot moet er rekening gehouden worden met de gezondheid van de boom. Meidoorns die groeien op droge gronden beschikken meestal over sterke penwortels en weinig fijne wortels. De bomen die groeien in drassige gebieden zoals weilanden daarentegen hebben wel die fijnere wortelstructuur wat overleven gemakkelijker maakt.



Na het markeren van de boom werd hij met rust gelaten tot in de late herfst van 2002. Nadat de boom in volledige rust verkeerde werd deze teruggesnoeid zodat alleen de bruikbare takken over bleven.

Het volgende voorjaar, nadat nieuwe groei verschenen was werd een geul van ongeveer 2 meter rond de boom uitgegraven. Op deze manier werden de dikke wortels overgesneden en kreeg de boom de kans om nieuwe, fijne en compactere wortels aan te maken. Dit had als gevolg dat het definitieve uitgraven een veel minder stresserende onderneming zou zijn en het overleven in de hand zou werken.




In juli 2003 kon je zien dat de boom zeer goed reageerde op de ingrepen. Het ganse jaar werd hij ook gevoed om hem te versterken en nieuwe groei aan te moedigen.
In januari 2004 werd de boom uitgegraven en in een terracotta pot gezet. De boom had prachtige oppervlaktewortels waarvan er een aantal verwijderd werden zodat er nog een beters wortelspreiding verkregen werd.


Datzelfde jaar had de boom het lastig bij het uitlopen. Nog geen reden tot paniek omdat dit bij pas uitgegraven bomen niet abnormaal is. Midden zomer van 2004 herpakte hij zich, liep verder uit en produceerde massa nieuwe groei. Vanaf nu kon begonnen worden met het fijnere werk.



December 2006: drie jaar na het uitgraven begint de boom het uitzicht van een bonsai te verkrijgen. Een combinatie van twee maal per jaar gericht snoeien en bedraden zorgen voor de ontwikkeling van de takkenstructuur.



Begin maart 2007: de boom is verpot en in een bonsaipot geplaatst. Het verdere werk aan de boom zal het nog verbeteren van de vertakkingen en verdikken van de onderste takken zijn.


November 2007


April 2008




Augustus 2008: de boom wordt het ganse jaar bijgewerkt. In de lente mag een sterke groei vrijuit groeien om deze in de herfst terug te snoeien om de tapsheid te verbeteren. In de zomer worden de tertiare vertakkingen onder handen genomen.
Huidige hoogte van de boom: 67 cm, stamdiameter 8,5 cm.


De boom in 2009


De boom in 2012

Origineel artikel: "Hawthorn/Crataegus monogyna Bonsai Progression Series" © Harry Harrington


maandag 24 december 2012

Een uitdaging deze Juniperus (1)

Zaterdag ll. zoals steeds naar Karamatsu om wat 'bonsaiwerk' te verrichten. Dirk had wat nieuw materiaal te koop en voor een zacht prijsje meteen deze Juniperus gekocht.







Pluspunten
  • robuuste stam
  • prachtige beweging
  • veel dood hout wat bij een Juniperus steeds van pas komt
  • veel bruikbaar loof
Minpunten
  • loof staat ver van de stam
Eerste werk
  • opkuisen van de boom en ontschorsen van de jinpartijen




Vervolgens

Omdat het loof ver van de stam staat en de tak die het loof draagt zeer stug is moet er heel wat voorbereidend werk gebeuren alvorens tot buigen overgegaan kan worden.




Planning

Volgende week wordt de onderzijde van de "looftak" uitgefreesd, verstevigd met draad, omwikkeld met raffia en tape en stap voor stap geplooid. Dan kan overgegaan worden tot bedraden en vormen. De tak rechts verdijnt.

We weten weer wat te doen.

zondag 23 december 2012

32ste Taikan-ten


Japanse esdoorn. Deze boom won de Kokufu prijs op de 86ste show.

Van 23 - 26 november werd in Kyoto de 32ste Taikan-ten gehouden. Deze show wordt als de op één na bekendste show van Japan beschouwd. Peter Tea bezocht de show en stelde volgend beeldmateriaal ter beschikking.

In dit artikel zijn niet alle tentoongestelde bomen opgenomen maar enkel deze die om de één of andere reden op Peter een bepaalde indruk nagelaten hebben.


Japanse zwarte den. Ook deze boom won de Kokufu prijs op de 86ste show.


Japanse rode den. Door Tyler Sherrod klaar gestoomd voor de tentoonstelling.


Shimpaku jeneverbes in een oude antieke Chinese pot. Ook deze boom nam al deel aan de Kokufu.


Deze Japanse zwarte den nam deel aan de 86ste Kokufu-ten. Een boom die opvalt door de robuuste, sterk overhangende stam.


Detail op de bocht in de stam. Deze boom heeft een zeer hoge leeftijd maar helaas pelt de schors gemakkelijk af.


Schitterende dode houtpartij bij deze Shimpaku.


Nog een Shimpaku


Zeer oude rode den


Zeer interessante Shimpaku. De prachtige beweging van de stam en de volledig ontwikkelde voet maakten dat deze boom winnaar werd van de show.


Peter Tea's favoriet


Bonsai Master Piece


Deze cascade van een Malus sylvestris is de beste die Peter ooit zag. Deze soort is niet de eenvoudigste om te vormen en er zijn zeker drie personen nodig om hem op deze manier tentoon te stellen.


Grote, forse Sewartia met een prachtige beweging in de stam. Vaak vertoont deze soort te rechte stammen.


De stamlijn van deze Shimpaku is niet alledaags.


Japanse esdoorn met bijzondere wortelvoet. De beweging in de stam lijkt alsof de boom ergens naartoe moet.


Japanse esdoorn: twee stammen


Massieve witte den, geënt op een stam van een zwarte den. De entovergang is zo goed als onzichtbaar wat de tapsheid bevordert. Er waren vier mensen nodig om de boom op zijn plaats te krijgen.


Soliede Satsuki Azalea


Interessante beweging van de stam bij deze Prunus


De beweging in deze Shimpaku zegt alles.


Chinese kweepeer: in Japan een bekende boom en een belangrijke Masterpiece.


Pseudocydonia sinensis


Kleine, compacte kweepeer met opvallende wortelvoet


Een Pseudocydonia sinensis in herfstkledij.


Deze Satsuki azalea werd bekroond tijdens de 86ste Kokufu.


Middelgrote Japanse zwarte den, winnaar in de categorie middelgrote bomen. Het is heel moeilijk om een boom van dergelijk formaat met deze kenmerken te vinden (stamdikte, patina,...)


Grote bunjin rode den. De opstelling van de boom, die overhellend een deel van de scroll bedekt, is zeer mooi.


Semi cascade Euonymus.


Shohinopstelling met bovenaan een krachtige zwarte den.


Nog een shohinopstelling.


De bovengrondse wortels van de top boom zijn prachtig.








Deze bomen, per categorie opgesteld, wachten op de jurering.



Opstelling van middelgrote bomen wachtend op de jury. Er gebeurt altijd een pre-jurering per categorie. De beste bomen komen vervolgens in aanmerking voor de uiteindelijke jurering.


De grote jongens.


De jury heeft heel wat werk.


Professionals doen de pre-jurering terwijl de hoogwaardigheidsbekleders daarna over gaan tot het kiezen van de winnaars.