Verpotten Escallonia

Deze komt uit een tuin en werd door Tony Tickle onder handen genomen.

Carpinus betulus: nog een lange weg voor de boeg

Na een drukke voormiddag (heel wat cursisten), een rustige namiddag bij Karamatsu. Tijd om een nieuw, maar een project van lange duur op te starten.

Bovenstaande Carpinus werd gedurende een vijftien- tot twintigtal jaren opgekweekt in volle grond en daarna opgepot. Vermits de boom zich al een paar jaar in de pot bevindt is de tijd gekomen om hem stilaan op een leven als bonsai voor te bereiden.

Nader onderzoek vertelt dat de boom heel veel gebreken heeft:

• slechte nebari waar zeker entwerk aan te pas zal komen;
• slecht geplaatste en veel te dikke takken;
• slecht verzorgde, vroegere snoeiwonden;

Het sterke punt van de boom is de taps- en robuustheid van de stam. 

De conclusie was vlug gemaakt. Terug opbouwen van nul. Niet bruikbare takken werden verwijderd wat betekende dat alleen de "eerste tak" en een paar zijtakjes bewaard bleven. De snoeiwonden werden met een Dremel uitgefreesd en afgedekt met wondpasta. In de top werden een aantal "saptrekkers" gespaard.

Toekomstbeeld

Deze winter wordt er verder niets meer aan de boom gedaan. Hij mag rusten in de winterberging.

Volgend groeiseizoen mag hij naar believen groeien en wordt stevig bemest.

In de late zomer zal bekeken worden welke nieuwe takken bruikbaar zijn als primaire takken en welke niet. Wordt zeker vervolgd.

Draad verwijderen

Steeds weer lees je: "verwijder draad voordat deze ingroeit". Velen van ons volgen deze raad dan ook op en enkel in 50% van de gevallen is het werkelijk nodig.

Bovenstaand voorbeeld toont een draad die rond de tak spant. Deze mag nog een tijdje blijven zitten. Moesten we hem op dit ogenblik verwijderen dan zou het vooropgestelde doel helemaal verloren gaan. Omdat het nu herfst is en het cambium niet meer groeit blijft de draad minstens zitten tot in de lente. Dan wordt er opnieuw gecontroleerd (dat draad in de winter verwijderd moet worden is een fabel). 

De vraag die we ons moeten stellen bij het verwijderen van draad is tweedelig:

1. Hebben we te maken met een loof- of naaldboom ?
2. Is de draad werkelijk ingegroeid ?

Naaldbomen

Bij naaldbomen laat je best de draad wat ingroeien. De gevormde takken zullen vlugger op hun plaats blijven. Doen we dit niet dan hebben we werk voor niets uitgevoerd. 

Loofbomen

Probeer de draad te verwijderen net voor hij in de bast snijdt. Meestal is dit onmogelijk maar dit proberen na te streven is aangewezen. Snijdt de draad te fel in dan is de kans groot dat de tak zal afsterven.

Het verschil tussen naald- en loofbomen zit in het feit dat de cambiumgroei bij naaldbomen veel sterker is wat de twijgen flexiebeler en buigzamer maakt. Takken van loofbomen zullen dus sneller fixeren. Bovendien speelt het esthetisch element ook een rol. Littekens zijn bij bladverliezers zichtbaarder eens ze hun loof verloren hebben.

Deze foto toont een deel van de dezelfde boom waar de draad dringend verwijderd moet worden. Verwijder slechts een paar wikkelingen en laat de rest van de draad zitten.

Origineel artikel: "Wire Woes - When to Remove Wire" © Michael Hagedorn

Relaterend artikel: "Verwijderen van draad"

John Armitage op bezoek bij Masahiko Kimura

BonsaiCafé publiceerde een aantal onuitgegeven foto's van John Armitage toen deze een bezoek bracht aan Kimura's tuin.

Yamadori verzamelen: respect voor de natuur

Ryan Neil: les enten

In deze video geeft Ryan Neil nuttige tips bij het enttechnieken bij Pinus. Het succes bij het al dan niet aanslaan van een transplantaat hangt af van twee dingen:

• de juiste techniek;
• de juiste nazorg.

Om beide aspecten beter te begrijpen is deze video zeker een aanrader.

©  http://capitalbonsai.wordpress.com/

Crataegus: creëren dood hout

De video toont hoe vroeger ontstane lelijke snoeiwonden door de creatie van dood hout gecamoufleerd wordt.

Deze 56cm hoge Crateagus monogyna werd in 2003 in het wild uitgegraven. Waar toen de boom werd afgezaagd ontstond een lelijk litteken. Daar deze soort een mooie genezing van littekens niet zo hoog in het vaandel draagt is het vormen van dood hout het enige aanvaardbare alternatief.

Voor het frezen wordt enkel een boortje op de Dremel gebruikt. Het is de bedoeling om het geheel een zo natuurlijk mogelijk uitzicht te geven.

Het freeswerk beoogt diepte in het dode hout te krijgen. Mooie ronde vormen en rechte randen dienen vermeden te worden. Dit wijst op menselijk ingrijpen en dat is wat we juist niet willen. Er dient ook op gelet te worden dat water natuurlijk kan wegvloeien om alzo verrotting te voorkomen.

Na het frezen dient alle vuil verwijderd te worden met behulp van een gasbrander. Het doel is tevens om bramen en vezels met scherpe randen weg te werken. Bovendien neemt het gefreesde hout een oudere patina aan. Tevens wordt het gefreesde hout harder wat opnieuw verrotting tegen gaat.

Na het verbranden wordt alles met een stalen borstel gereinigd en met jinvloeistof ingesmeerd.

Origineel atikel: "Carving a Hawtorn Bonsai Video" © Harry Harrington