Al zo vaak gezegd en geschreven

Juniperussen plukken, snoeien, nijpen, ... !? Over deze vraag is al veel gediscussieerd en gepalaverd. Het antwoord van elke meester blijft steeds dezelfde. Juan Andrade toont met onderstaand fotoverslag hoe het moet.

 

Zo kreeg hij de Jeneverbes voor zich: niet alleen qua ontwerp maar ook naar verzorging een onvoldoende.
  

De oorspronkelijke voorzijde

De nieuwe voorzijde

De boom werd in een nabij verleden verkeerd gesnoeid. Dit is duidelijk merkbaar een het jonge stressloof. Al het oude, zwakke loof werd zoals gebruikelijk opgekuist. Volgroeid loof werd tot 50% terug gesnoeid en jong loof werd met 50% gereduceerd.

  

Voor de opkuis

Na de opkuis

Sterk groeiende, recht opgaande takken zijn verwijderd.

Een aanzet van jin. Deze wordt in de toekomst nog verfijnd.

Na de opkuis, het bedraden en styleren. Het lelijke eendje verandert in een ongelofelijke, mooie zwaan.

Voorkant

Achterkant

Linkerkant

De sterke sashi-eda wordt geaccentueerd. Be- langrijk was de levende ader zichtbaar in de eerste tak te laten vloeien.

Bovenaanzicht. Het resterende loof wordt zo ge- plaatst dat er geen kale plekken ontstaan.

Hetzelfde gebeurt bij het plaatsen van de verschil- lende niveaus. Wanneer de boom bekijkt mogen er geen kale plekken zichtbaar zijn.

De verschillende niveaus worden zo geplaatst dat er voldoende licht en lucht in de boom kan om toekomstige groei te stimuleren.

Detail van de top: de verschillende niveaus vloeien in elkaar over.

Juan koos ervoor om een recht stuk van de leven- de ader te verbergen door een stukje van de twee- de tak door het dode hout te steken.

Pronkend in al zijn schoonheid.

Origineel: © Juan Andrade

Extreme buiging: een ander voorbeeld

Voor	Na

De boom is 90 cm hoog. De zwakste delen die zich hier in de eerste tak bevinden zijn ongemoeid gelaten zodat ze in kracht kunnen winnen. De rest van de boom werd gesnoeid. 

Er werd wat dood hout verwijderd om de juiste loop van de levenslijn te bepalen. 

 

Oorspronkelijk groeide de hoofdtak (gebruikt voor de vorming van de top) horizontaal. Met behulp van een takkenspanner werd het geheel zo kort mogelijk bij de stam gebracht. Slechts een kleine trekdraad, bevestigd aan de koperen bedradingsdraad, houdt alles op zijn plaats. 

 

Het resultaat nadat de top compacter gemaakt werd.

De werkwijze 

 

Met de splijttang wordt de tak gespleten. Eén spandraad wordt vervolgens ontdaan van zijn taak. Omdat staaldraad niet rekt gebeurt het splijten bijna automatisch.
 

Een andere spandraad was nog bevestigd aan een andere jin. Deze 1mm dikke stalen draad heeft genoeg kracht om een 5 cm dikke tak van een Juniperus te buigen. Daarom wordt staal verkozen boven koper dat veel minder sterk en bovendien duurder is.

Omdat de top door de jaren heen naar boven was gegroeid werd deze korter naar de stam terug gebracht. Om dit te realiseren werd de takkenspanner aan een stevige jin bevestigd.
 

Omdat het andere ankerpunt zicht in het midden van niemandsland bevond diende een ijzeren staaf als ankerpunt aangebracht te worden.

Het hoofddoel van het buigen was de hoofdtak iets naar achter te brengen zodat de hangende tak verticaal naar beneden zou hangen.
 

Origineel artikel © Juan Andrade

Techniek: extreem buigen

Een zeer gezonde boom die door buiging van de stam compacter diende te worden en zo ook meer karakter zou krijgen. Nu oogt hij zeer saai als gevolg van de C-vormen in de stam. Eerst werd er snoei toegepast.
 

De techniek
Beneden in de wortelvoet en boven in de top van de boom worden stalen schroeven aangebracht.

Met behulp van een takkenspanner wordt de buiging uitgevoerd. Twee lussen van staaldraad worden rond de schroeven geplaatst. Vervolgens worden de tanden van de takkenspanner in de lussen gezet. Langzaam zet men spanning op de lussen zodat de stam buigt.
Eens de gewenste stand bereikt fixeert men met een staalkabel.

  

De boom na het buigen.

Weetje

Op voorwaarde dat er geen dood hout aanwezig is, is het bij dennen eenvoudiger om oude takken extreem te buigen dan jonge. De reden: dennenhout is zachter dan de meeste andere houtsoorten.

Bovendien herstelt een den veel beter bij eventuele "breekschade". Wat wondpaste en we spreken er niet meer over.

 

Origineel artikel: "Lets bend" © Peter Tea
 

Rode den herstijlen

Voor	Rechts
Achter..	Links

Onderstaande foto toont dat de boom in een uitstekende gezondheid verkeert. Dit is een absolute voorwaarde om enig werk aan om het even welke boom uit te voeren.

De den heeft een jaar rust gekregen zodat hij nu een overvloed aan nieuwe groei tentoon spreidt.

  

Sterke vertakkingen worden teruggebracht tot twee evenwaardige scheuten. We laten ongeveer tien naaldparen per scheut staan. De resterende naalden worden niet geplukt maar met de schaar verwijderd. Door op deze manier te werken brengen we minder wonden aan en beschadigen we geen slapende ogen.

Te lange takken, die van geen nut zijn bij het vormen van de toekomstige plateaus, snoeien we weg.

  

Oude snoeistompen krijgen een opknapbeurt. Sommigen deden dienst als ankerpunt bij eerder werk. Van ankerpunten maken we dankbaar gebruik. Zo vermijden we het gebruik van draad wat een esthetischer beeld geeft.

 

 

Met behulp van een splijttang splijten we de jin. We werken altijd in de richting van de natuurlijke vezels. De kracht van de hefboom splits de tak gemakkelijk. Zorg er wel voor de kaken van de tang gesloten te houden om het breken van je gereedschap te vermijden.

We trekken de splinter naar beneden en krijgen zo een natuurlijke textuur op de tak. 

 

We willen een bocht korter laten lijken om een beter totaalbeeld te krijgen. Eerst brengen we een stalen schroef aan op een "onzichtbare" plaats. Vervolgens trekken we de tak dichter tegen de stam en verankeren deze. 

 

De belangrijkste tak en de top van de boom worden, met speciaal hiervoor bestemd vynil, omwikkeld. Een stevige koperdraad wordt als anker aangebracht voor de trekdraad. Nadat deze is aangespannen worden twee nieuwe trekdraden aan de schroef bevestigd. Vervolgens doet de takkenbuiger zijn werk.

Na een drietal omwentelingen bereiken we het voorlopig gewenste resultaat. Er is nu een voorzien breuk ontstaan aan de takbasis. Deze behandelen we met wondpasta.

Het buigen gaat verder. Om het afscheuren van de gebroken tak te voorkomen geeft een blokje hout de nodige ondersteuning.

  

Het voorlopige resultaat. De vraag is nu welke richting we dienen aan te houden bij het verder buigen: rechts of links ?

Nu de eerste tak in de juiste positie staat besluiten we de top naar links te verplaatsen en zo de natuurlijke vorm van de stambeweging te respecteren. De eerste buiging gebeurt met de hand en de tak wordt van jin tot jin voorlopig gefixeerd. De tweede en derde trekdraad worden bevestigd aan de aangelegde koperdraad.

Nu is het de beurt aan de top. Deze moet naar beneden.

  



Het buigen is ten einde. De top werd een heel stuk naar voor gebracht, typisch voor bonsai gevormd in deze regio van Japan.

  



Na het bedraden en controleren van het evenwicht in de boom wordt overtollig loof gesnoeid. Het is de bedoeling om meer licht in de boom te brengen en nieuwe binnenliggende knoppen de kans te geven zich te ontwikkelen.

  

Verwijderde takken.

Het eindresultaat.

Voor	Rechts
Achter	Links

Origineel artikel © Juan Andrade